3-3-2015 Bloed, zweet en tranen

Zondag 1-3:

Mooi weer, dus maar meteen na het ontbijt naar buiten voor een wandeling. Ondanks het feit dat mijn lijf al de hele week kreunt en steunt van de spierpijn ga ik toch voor niet minder dan een verbetering van mijn laatste "record" van 3,2km. Het wordt ditmaal 3,7 km met een gemiddelde snelheid van 4,6 km/u (zie foto vanuit de Strava app ... ). Na deze inspanning maar even rust genomen en het massageapparaat (trillen en infrarood ... ) weer eens gebruikt. Omdat het in de lies warm aanvoelde dacht ik aan een infectie, dus voor het slapen ibuprofen en paracetamol (daar was ik een week geleden mee gestopt, zou de spierpijn daarmee te maken kunnen hebben? ... ) genomen.

Maandag 2-3:
De spierpijn is verdwenen, toeval of toch de pijnstilling (die ik vanochtend nog een keer heb herhaald ... ). Hoe dan ook: goede timing, want vandaag staat De Hoogstraat al weer op het programma. Naar aanleiding van mijn ervaringen controleert de fysiotherapeut op een ontsteking of liesbreuk, maar het lijkt geen van beide te zijn. De pijn in mijn heupen lijkt op beginnende slijtage, waarschijnlijk als gevolg van de osteoporose. Ik kan vervolgens de balansoefeningen redelijk probleemloos uitvoeren en ook de individuele training in de sportzaal gaat goed. Tijdens de looptraining moeten we dit keer, na een verkenning met het licht nog aan, met 4 patiënten en 3 therapeuten in een donkere kleedkamer lopen en allerlei opdrachten uitvoeren (ga naar de douche, ga op de stoel zitten etc. ... ). Zelfs het op de grond gaan zitten en weer opstaan lukt tot mijn eigen verbazing. 

Dinsdag 3-3:

Opnieuw mooi weer en het is al weer twee dagen geleden, dus opnieuw tijd voor een nieuw recordpoging, die weliswaar slaagt, maar waarbij ik ook in de buurt van mijn grenzen (van dit moment althans ... ) aan loop. Toen ik bijna thuis was, maar nog even stil moest staan voordat ik kan oversteken, zakte ik namelijk zowat door mijn heup. Het betekent wel pijn lijden (No pain, no gain, maar toch maar even mijn nagels geknipt ... ), maar het resultaat vult me wel met trots. De blogtitel (van Hazes natuurlijk ... ) heeft - althans v.w.b. het bloed en zweet - hier betrekking op. De tranen bewaar ik voor een andere gelegenheid.

's Middag had ik weer voldoende energie en stabiliteit om naar de apotheek en kantoorboekhandel (printpapier was op ... ) te fietsen. Het op- en afstappen en wegrijden gaat al een stuk soepeler. Daarna zelfs ook nog de honden uitgelaten, maar daarmee was het wel weer genoeg voor die dag.

Muziek: De verzamel-CD's van mijn goede vrienden uit NBr zijn verhuisd naar de auto. Omdat ik daar nogal eens in zit heb ik eindelijk de tijd om hier eens aandachtig naar te luisteren. Er zitten meer verrassend leuke songs in dan ik aanvankelijk gehoord had (en uiteraard soms ook wel een song die niet helemaal mijn smaak is ... ). Ik heb verder wel diverse CD's in het vizier om te gaan beluisteren op Spotify, waaronder mijn playlists van Adele, The Rolling Stones en Bob Marley.